Audio recorded at Buddha House Adelaide. Transcript auto-generated and AI-corrected; may contain errors.
About this talk. In this 39-minute teaching, Geshe Doga methodically explains the six foundational conditions necessary to begin calm abiding meditation practice and the obstacles that block progress. He opens by establishing that without effort to eliminate laziness, nothing meaningful can be accomplished in worldly or spiritual life. He then maps the four antidotes to laziness, emphasizing that mental and physical bliss is the primary force that directly counteracts it, motivating sustained effort. To cultivate this bliss, he traces backward: you need aspiration toward concentration, which requires faith in concentration, which demands seeing its benefits directly. Geshe Doga shows how calm abiding serves as the foundation for all virtuous action and liberation. He offers concrete proof: even five minutes of single-pointed meditation stops room for delusions to arise, lessens their force, and brings observable peace. When a specific strong emotion arises, one-pointed practice acts as an indirect remedy if the direct antidote seems difficult. He concludes by urging practitioners to challenge inner enemies—the delusions—with the same determination they would face external threats. For those preparing to undertake serious meditation practice.
File metadata (for organising)
File: 04 CtM 1984 11 12.mp3
UUID: 141aa145-dc61-43c4-a4cd-92df18f76eb5
Teacher: Geshe Doga
Collection: Calming the Mind (Geshe Doga)
Date: 1984-11-12
Recorded at: Buddha House Adelaide
Duration: 38.9 minutes
Words: ~1,358
Our mind to to concentrate on a certain object or it it destroy our concentration. And the this such thing like reflecting, I mean, directing our mind towards a body or form, this would create an attachment and Now the the fifth causes the fifth cause or condition is to to avoid unnecessary activity. So the the sixth is to avoid, to avoid misconception. So that means to to not see to not I mean, not to see the the the qualities of desires. So if we see the the that quality, then naturally our mind turned towards those sensuous objects.
So these are the the six causes to obtain the calm abiding. If we really only obtain these six causes, then we could achieve the calm abiding within six months. Now those six causes are just necessary. I mean, just the the requisite conditions to to to start the calm abiding practice. Now after having those after having had those conditions, the the what is the I mean, how to start the, I mean, the the the actual meditation?
So to to start the the actual calm abiding practice, what we have to do is to eliminate the fivefold obstacles for the practice. And that is that five obstacles are remedied by practicing the eight antidotes. So the the first part of the obstacle is the laziness. I mean, this is not only it is not only the the destructive force for these meditations, but also to all our, I mean, normal activities.
So the laziness is not only a destructive force for these meditations. It is also that we must also know that it is the the destructive force for all our I mean, the worldly works. So if we so the our aims and object will be fulfilled. Our wish will be fulfilled. Only we eliminate that laziness.
So now here, it is said that the the laziness is the is the is the one of the one of the subject of our meditations. So from that point, the we also come to know it is quite understandable that the laziness is, as I mentioned before, is the it comes it blocks all of our work. Suppose if two persons work in an hour and if one works hard and the other I mean, show laziness. So I have mentioned before that the to start the actual practice, there are five obstacles and to remedy the obstacles, there are eight antidotes. So among those eight, the the the four antidotes are the for the are for the laziness.
Yeah. So these four are: having faith about the concentrations,
Yes. The aspiration to concentration. Effort to concentration. So among these four, the the last one last one, the mental or physical bliss is the main force which counteracts the laziness. Yeah.
It’s because the the that that the bliss, when we achieve that bliss, then our own our mind and the the physical body would become workable. I mean, they are workable. So so we won’t feel any difficulty in our mind to to put to, I mean, to direct to any object direct to any object. And at the same time, we don’t feel any pain in our our physical body. So once we know the result of the calm abiding that that bliss, that happy, I mean, happy state, then then we would put more effort on our med our meditation practice.
Yes. The but to obtain that that bliss, We need to have a a effort. So the Because without having the effort, we can’t obtain that. Bliss, bliss, which is the which is the which, I mean, As I mean, he has mentioned before, the that that bliss is that which directly counteracts the, I mean, the laziness.
So to to obtain that bliss, we need effort, which is the causes for that bliss. So that is the indirect. In indirectly, I mean, counteract the laziness. So in the same way, to to to have a good effort effort to our concentrations, we need we should have good aspirations to our concentrations, to obtain the concentrations. And to to have that aspirations, one must have a good faith or belief to that concentration.
But we will mute I mean, generate belief to the concentration, belief to that calm abiding only if we see the qualities of concentrations. So before before we have a faith to the concentration, you must first know the qualities of concentrations. So the qualities of the concentration or the calm abiding is, as I mentioned before, that the achievement of liberation or any such transcendental stage is depending on the concentration. So, in fact, it is the the it is the basis for all our virtuous actions. In another way, we may see the qualities of the calm abiding likewise.
Like, there are many differences between persons who have calm abiding and who haven’t, if they both meditate on impermanence. So or the with regards to the objects, both are doing the on the same object and same practice. But still, there is difference in their spiritual development and there’s difference in putting effort, one has got more progress. There is no, I mean, doubt about that great bliss. If you once achieve that high stage of concentration, calm abiding.
Because even if if we haven’t achieved that stage, even if we if we do same like that, We practice same like that meditations, trying to hold our mind inside and not letting out. At that meditation duration, you will find some peace and happiness. So this shows that this is just a really I mean, low stage of the concentration. So if you find this such experience of peace and happiness in that low stage, then there’s no doubt about that the high level. So the qualities of the calm abiding is is to be seen even in this lifetime.
It is not to be not to be only seen in the next lifetime or like that. Like, if you if you try to calm your mind, then we get the naturally get some lightness. So this also show the the qualities of the concentration. You can also know the qualities of this concentration. Like, if you if you do the this the one pointed meditation even in a mere five minutes, even in very short period.
So within that short period, the although, I mean, in in that short period, our mind is on the on a on a one specific object. So we are not, diverting any part of our mind to any such objects. So this this has this has, I mean, stopped this has stopped the room for, I mean, such delusions and misconceptions and those in a normal time, we always give such room to such delusions. So at that moment, we are not since we are not giving the space to the delusions, so we have, I mean, counteract the delusions and lessen the force of delusions. So if one has specific, strong delusions like anger or desire or hatred, anything, so any such specific delusions.
Although, I mean, one should remedy that delusions by its direct antidote, by practicing on its direct antidote. But sometimes we find it difficult in practicing that direct antidote. So in such situations, if we do the one pointed meditation, this would indirectly counteract, indirectly and oppose the the that that delusions. So so if you are not able to challenge that specific delusion by its own antidote. Still, if you do these meditations, whenever that that strong delusion arise, then gradually you would, I mean, completely I mean, stop that strong delusions.
In the same way, as in the I mean, in a normal world, we try to challenge our, I mean, external enemy by killing him or by doing some things. In the same way, we should also challenge our inner enemies. So we will leave here.
Translation / 翻译 / བསྒྱུར།
These translations were generated using Gemini Pro 2.5 with a curated Buddhist terminology glossary and verified for register, glossary use, and absence of English leakage. The English transcript above remains the authoritative source.
中文翻译 (Chinese Translation)
# 04 CtM 1984 11 12
**上师：** 格西多噶
**法教：** 澄明心境 1984
—
**校订：** 人工智能辅助语境校正
吾人之心，或专注于某所缘境，或其禅定为之所坏。又如将心导向身、色等，则生贪著。第五因或缘，乃远离无益之事。第六则为远离邪见。亦即不见欲之功德。若见彼功德，心则自然转向彼等欲尘。
此即获得止之六因。若能真实具足此六因，则可于六月内成就止。此六因仅为修习止之必要前行。具足此等条件后，如何趣入真实禅修？
为启修正行止观，须先断除五种障碍。此五障需修习八对治以除之。首障为懈怠。此非仅为此禅修之破坏力，亦为吾人一切世俗事务之障碍。
懈怠非仅为禅修之破坏力。亦须知，其为吾人一切世间事业之破坏力。故唯有断除懈怠，吾等所愿及目标方能成办。
于此，言懈怠乃吾人禅修所缘之一。由是可知，懈怠，如前所述，障碍吾人一切事业。譬如二人共事一小时，一人勤勉，另一人则现懈怠。前已述及，趣入正修有五障，为除此障则有八对治。其中，四对治力乃为对治懈怠。
此四者为：于禅定具信心。
然也。乐求禅定。为禅定而精进。此四者中，最后一项，身心轻安，乃对治懈怠之主力。
盖因证得彼轻安时，吾人之身心即得堪能。意即彼等变得调柔可用。故吾人心欲安住于任何所缘境时，皆不感困难；同时，身亦不觉任何苦痛。一旦了知止之果报——彼轻安、彼安乐之境，则于禅修之行必将更为精进。
然，为得彼轻安，则需精进。无精进，则不能得彼轻安。此轻安，如前所述，乃直接对治懈怠者。
为得彼轻安，需有精进，此乃轻安之因。故此乃间接对治懈怠。同理，为于禅定发起猛利精进，须有好乐之心。为生此好乐，则须于禅定具足坚固信心。
然，唯有观见禅定功德，方能对禅定生起信心。故于禅定生信之前，必先了知禅定之功德。禅定或止之功德，如前所述，即证得解脱或任何此等超凡入圣之境界，皆依于禅定。实则，其乃一切善业之基础。
亦可以如是了知止之功德。譬如，具止者与不具止者，二人同修无常，其间差异甚大。或就所缘而言，二者所修虽同为一法，然其道业进展及精进程度仍有差异，其一进步神速。若一旦证得高阶禅定，即止之境界，于彼大乐，则无疑也。
盖因纵未证得彼位，纵然吾人如是而修，行持相类之禅修，力图摄心内住，不令外散，仅于彼禅修期间，亦将觅得些许寂静与安乐。此即表明，此仅为禅定之甚低层次。若于此低位中尚能体验如是寂静安乐，则于高位之境界更无疑矣。
止之功德，于今生即可得见，非仅待于来世方见。譬如，若尝试澄明自心，则自然获得某种轻快之感，此亦显示禅定之功德。亦可如是了知此禅定之功德，譬如，纵然仅修专注一境之禅修五分钟，虽为时甚短。
于此短暂期间内，心专注于一特定所缘，未将心之一分转向任何他境。此即杜绝了烦恼、邪分别等生起之空间，而于平日，吾等恒为此等烦恼提供生机。
于彼刹那，吾等既未予烦恼空间，故已对治烦恼，削弱其势。
若人有特定猛利烦恼，如瞋、或贪、或瞋恚等，任何此类特定烦恼，虽应以其直接对治法修习而断之，然有时或觉修彼直接对治法甚为困难。于此情形，若修专注一境之禅修，则能间接对治、违逆彼烦恼。
故若汝未能以其自身之对治法降伏彼特定烦恼，然若于彼猛利烦恼生起时修此禅修，则渐次能令彼猛利烦恼究竟止息。
同理，如于世间，吾人试图以杀害或他法来降伏外敌；同理，吾人亦应降伏内心之敌。今日至此。
བོད་ཡིག་བསྒྱུར། (Tibetan Translation)
༄༅།། དགེ་བཤེས་དོ་གའི་གསུང་ཆོས། སེམས་ཞི་བར་བྱེད་པ། ༡༩༨༤།།
—
**ཞུ་དག།** རིག་ནུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་པའི་བསන්දର୍ਭ་དང་ལྡན་པའི་ཞུ་དག།
༡༽ ང་ཚོའི་སེམས་ནི་དམིགས་པ་ངེས་ཅན་ཞིག་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའམ། ཡང་ན་དེས་ང་ཚོའི་བསམ་གཏན་དཀྲུགས་པར་བྱེད་དོ། དེ་ནས་ལུས་སམ་གཟུགས་ལ་སེམས་གཏད་པ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་འདིས་ཆགས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་བྱ་བ་མི་དགོས་པ་སྤང་རྒྱུ་དེ་ཡིན་ནོ། དྲུག་པ་ནི་ལོག་རྟོག་སྤང་རྒྱུ་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་འདོད་ཡོན་གྱི་ཡོན་ཏན་མི་ལྟ་བ་ཞེས་པའོ། གལ་ཏེ་ང་ཚོས་ཡོན་ཏན་དེ་མཐོང་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ང་ཚོའི་སེམས་འདོད་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ལ་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ།
༢༽ འདི་དག་ནི་ཞི་གནས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དྲུག་པོ་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་ང་ཚོས་རྒྱུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་ན། ཟླ་བ་དྲུག་གི་ནང་དུ་ཞི་གནས་འགྲུབ་པར་ནུས་སོ། རྒྱུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་འགོ་འཛུགས་པར་མཁོ་བའི་རྐྱེན་ཙམ་ཡིན་ནོ། རྐྱེན་དེ་དག་ཚང་བའི་རྗེས་སུ། དངོས་གཞིའི་སྒོམ་པ་ཇི་ལྟར་འགོ་འཛུགས་དགོས་སམ།
༣༽ དངོས་གཞིའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་འགོ་འཛུགས་པར། ང་ཚོས་ཉམས་ལེན་གྱི་བར་ཆད་ལྔ་པོ་དེ་དག་སེལ་དགོས་ཤིང་། བར་ཆད་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སེལ་བར་མཛད་དོ། བར་ཆད་ཀྱི་དང་པོ་ནི་ལེ་ལོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྒོམ་འདི་དག་ཁོ་ནར་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཟད། ང་ཚོའི་རྒྱུན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལའང་གནོད་པར་བྱེད་དོ།
༤༽ དེས་ན་ལེ་ལོ་ནི་སྒོམ་འདི་དག་ཁོ་ནར་གནོད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་མ་ཡིན་པར། ང་ཚོའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་ཡིན་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། དེས་ན་གལ་ཏེ་ལེ་ལོ་དེ་སྤངས་ན། ང་ཚོའི་དམིགས་ཡུལ་དང་བསམ་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ང་ཚོའི་འདོད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།
༥༽ ད་འདིར་ལེ་ལོ་ནི་ང་ཚོའི་སྒོམ་བྱའི་གཅིག་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། དེ་ལས་ཀྱང་ང་ཚོས་ཤེས་གསལ་ལྟར། གོང་དུ་བརྗོད་པ་བཞིན་ལེ་ལོ་ནི་ང་ཚོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཐུབ་བོ། དཔེར་ན། མི་གཉིས་ཀྱིས་ཆུ་ཚོད་གཅིག་ལ་ལས་ཀ་བྱས་ན། གཅིག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་བྱས་པ་དང་། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ལེ་ལོ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།
༦༽ ངས་སྔོན་དུ་བརྗོད་པ་བཞིན། དངོས་གཞིའི་ཉམས་ལེན་འགོ་འཛུགས་པར་བར་ཆད་ལྔ་ཡོད་པ་དང་། བར་ཆད་དེ་དག་སེལ་བར་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལས། གཉེན་པོ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ།
༧༽ འོ། དེ་བཞི་ནི་བསམ་གཏན་ལ་དད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ།
༨༽ འོ། བསམ་གཏན་ལ་འདུན་པ། བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་པའོ། བཞི་པོ་འདི་དག་གི་ནང་ནས། མཐའ་མ་སེམས་སམ་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ལེ་ལོ་ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། འོ།
༩༽ རྒྱུ་མཚན་ནི་བདེ་བ་དེ་ཐོབ་པའི་ཚེ། ང་ཚོའི་སེམས་དང་ལུས་གཉིས་ཀ་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། དེ་དུས་ང་ཚོའི་སེམས་དམིགས་པ་གང་ལའང་འགོག་པར་དཀའ་ཚེགས་མེད་དོ། དེ་དང་མཉམ་དུ་ང་ཚོའི་ལུས་ལའང་གཟུག་རྔུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། དེས་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེ་བདེ་བ་དེ། བདེ་བའི་གནས་སྐབས་དེ་ཤེས་ན། ང་ཚོས་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པ་ལྷག་པར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ།
༡༠༽ འོ། འོན་ཀྱང་བདེ་བ་དེ་ཐོབ་པར། བརྩོན་འགྲུས་དགོས་སོ། རྒྱུ་མཚན་ནི་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པར་བདེ་བ་དེ་ཐོབ་མི་ཐུབ་པས་སོ། བདེ་བ་དེ། དེས། ཁོང་གིས་སྔོན་དུ་གསུངས་པ་བཞིན། བདེ་བ་དེས་ལེ་ལོ་ལ་དངོས་སུ་གདོང་ལེན་བྱེད་དོ།
༡༡༽ དེས་ན་བདེ་བ་དེ་ཐོབ་པར་བརྩོན་འགྲུས་དགོས་ལ། དེ་ནི་བདེ་བ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། དེས་ན་དེ་ནི་ལེ་ལོ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་གདོང་ལེན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བཟང་པོ་བསྐྱེད་པར། ང་ཚོས་བསམ་གཏན་ཐོབ་པར་འདུན་པ་བཟང་པོ་དགོས་སོ། འདུན་པ་དེ་བསྐྱེད་པར་གང་ཟག་དེས་བསམ་གཏན་དེ་ལ་དད་པའམ་ཡིད་ཆེས་བཟང་པོ་ཞིག་དགོས་སོ།
༡٢༽ འོན་ཀྱང་ང་ཚོས་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ན་ད་གཟོད་བསམ་གཏན་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་དོ། ཞི་གནས་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་དོ། དེས་ན་བསམ་གཏན་ལ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ། ཐོག་མར་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་དགོས་སོ། བསམ་གཏན་ནམ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། ངས་སྔོན་དུ་བརྗོད་པ་བཞིན། ཐར་པ་ཐོབ་པའམ་དེ་ལྟ་བུའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་གང་ཡང་བསམ་གཏན་ལ་རག་ལས་པས་སོ། དོན་དམ་དུ་དེ་ནི་ང་ཚོའི་དགེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ་ཡིན་ནོ།
༡༣༽ ཐབས་གཞན་ཞིག་ནས། ང་ཚོས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟར་མཐོང་སྟེ། ཞི་གནས་ཡོད་མཁན་དང་མེད་མཁན་གྱི་མི་གཉིས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་ལྟ་བུར་བྱས་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་དོ། ཡུལ་གྱི་ཆ་ནས་གཉིས་ཀས་དམིགས་པ་གཅིག་པ་དང་ཉམས་ལེན་གཅིག་པ་བྱེད་ཀྱང་། ད་དུང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བསམ་པའི་འཕེལ་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅིང་། གཅིག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པར་བསྐྱེད་དེ་ཡར་རྒྱས་ཆེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ།
༡༤༽ གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་གོ་འཕང་མཐོན་པོ་དེ་ཐོབ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། ཞི་གནས་སོ། གོ་འཕང་དེ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ང་ཚོས་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས། སེམས་ནང་དུ་བཟུང་ནས་ཕྱི་ལ་མི་འཕྲོ་བར་བྱས་ན། སྒོམ་གྱི་ཡུན་དེར་ཡང་ཞི་བདེ་དང་བདེ་བ་འགའ་ཞིག་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།
༡༥༽ འདིས་ནི་འདི་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་གོ་འཕང་དམའ་མོ་ཞིག་སྟོན་པའོ། དེས་ན་གལ་ཏེ་གོ་འཕང་དམའ་མོ་དེར་ཞི་བདེ་དང་བདེ་བའི་ཉམས་མྱོང་འདི་འདྲ་ཞིག་མཐོང་ན། གོ་འཕང་མཐོན་པོ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། དེས་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཚེ་འདིར་མཐོང་བར་འགྱུར་གྱི།
༡༦༽ སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པར་ཁོ་ནར་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། དཔེར་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཞི་བར་བྱ་བར་བརྩོན་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཡང་བ་འགའ་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། འདིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་འདིའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་ནུས་སོ།
༡༧༽ དཔེར་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་པའི་སྒོམ་འདི་སྐར་མ་ལྔ་ཙམ་སྟེ་ཡུན་ཐུང་ངུ་ཞིག་ལ་བྱས་ཀྱང་རུང་། ཡུན་ཐུང་ངུ་དེའི་ནང་དུ། ང་ཚོའི་སེམས་ནི་དམིགས་པ་ངེས་ཅན་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཡོད་དོ། དེས་ན་ང་ཚོས་སེམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་གང་ཡང་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་མི་གཡེང་ངོ་། འདིས་ནི་ཉོན་མོངས་དང་ལོག་རྟོག་སོགས་ཀྱི་གོ་སྐབས་བཀག་པར་བྱས་སོ། རྒྱུན་གྱི་དུས་སུ་ང་ཚོས་ནམ་ཡང་ཉོན་མོངས་དེ་འདྲ་ལ་གོ་སྐབས་དེ་འདྲ་སྟེར་རོ།
༡༨༽ སྐད་ཅིག་དེར། ང་ཚོས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་གོ་སྐབས་མི་སྟེར་བས། ང་ཚོས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་གདོང་ལེན་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ནུས་པ་བཅོམ་པར་བྱས་སོ། གལ་ཏེ་མི་གང་ཞིག་ལ་ཁོང་ཁྲོའམ་འདོད་ཆགས། ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ངེས་ཅན་ཞིག་ཡོད་ན།
༡༩༽ གང་ཟག་དེས་ཉོན་མོངས་དེ་དེའི་དངོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པས་སེལ་དགོས་ཀྱང་། འོན་ཀྱང་སྐབས་རེ་དངོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེ་སྒོམ་པ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་སུ། གལ་ཏེ་རྩེ་གཅིག་པའི་སྒོམ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་ན། འདིས་ཤུགས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་དེ་ལ་གདོང་ལེན་དང་། དེ་ལ་དགག་པ་བྱེད་དོ། དེས་ན་གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ངེས་ཅན་དེ་དེའི་རང་གི་གཉེན་པོས་གདོང་ལེན་བྱེད་མི་ཐུབ་ནའང་། ད་དུང་ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་དེ་ནམ་སྐྱེས་ཀྱི་ཚེ་སྒོམ་འདི་དག་ཉམས་སུ་བླངས་ན། རིམ་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་འགོག་པར་འགྱུར་རོ།
༢༠༽ དེ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་པའི་ནང་དུ། ང་ཚོས་ཕྱིའི་དགྲ་ལ་གསོད་པའམ་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་བྱས་ཏེ་གདོང་ལེན་བྱེད་པ་བཞིན། ང་ཚོས་ནང་གི་དགྲ་ལའང་གདོང་ལེན་བྱེད་དགོས་སོ། འདིར་མཇུག་བསྡུས་སོ།